Νομός Λευκάδας

Email: info@thsoldatos.gr

Επικοινωνία

Φωτογραφίες

Links

Δράση

    Άρθρα Συνεντεύξεις

Η Λευκάδα μας

Βιογραφικό

 

                        

26/3/2013

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

26-03-2013

Ενημέρωση για τα θέματα των Ομογενών στην Αμερική

Το λόγο έχει ο κ. Σολδάτος. 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ: Να σας καλωσορίσω από την πλευρά μου κ. Σπύρου και κ. Παπαδόπουλε. Να διατυπώσω την έκπληξή μου για το γεγονός ότι ένας εξαιρετικά σημαντικός έλληνας του εξωτερικού, πολιτικός, όπως άκουσα νωρίτερα, για πρώτη φορά επισκέπτεται ή για πρώτη φορά προσκαλείται σε αίθουσα που συνεδριάζει η Ελληνική Βουλή.

Κύριε Σπύρου και κ. Παπαδόπουλε, πριν λίγα χρόνια αυτή η Επιτροπή λεγόταν Επιτροπή Απόδημου Ελληνισμού, σήμερα λέγεται Επιτροπή της Διασποράς των Ελλήνων. Αντιλαμβάνεστε φυσικά τη διαφορά, πέρα από τον Απόδημο Ελληνισμό, ο οποίος είτε εξ ανάγκης, είτε εθελοντικά είτε αποσκοπώντας σε ένα καλύτερο μέλλον αποφάσισε κάποτε να μεταναστεύσει, υπάρχει και ο Ελληνισμός των πατρογονικών εστιών, ο οποίος με την πάροδο του χρόνου, είμαι υποχρεωμένος να πω, ότι έχει φθίνει και υπάρχει σε σημαντικό βαθμό και είναι και αυτό ένα κομμάτι ζωτικό του Ελληνισμού, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ιδιαίτερη προσοχή, πέραν του μεγάλου και σημαντικού κομματιού που συνθέτει τον Απόδημο Ελληνισμό.

Εγώ είμαι γιος μεταναστών. Έχω πίσω μου μεταναστευτική ιστορία γενεών από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Θέλω να πω για τον Απόδημο Ελληνισμό όμως ότι και οι πολιτικές των κρατών στις οποίες υπήρξε μετανάστευση ήταν διαφορετικές. Νομίζω ότι στις ΗΠΑ επικράτησε μια τακτική εκ μέρους των κυβερνόντων περίπου αφομοιωτική. Αυτός είναι και ο λόγος που είναι πρώτα αμερικάνοι και μετά έλληνες. Είναι αμερικανοέλληνες, όπως είπε ο κ. Παπαδόπουλος νωρίτερα.

Ξέρετε στην γενέτειρά μου την Μελβούρνη είναι το αντίθετο. Εκεί επικράτησε μια λογική πολυπολυτισμικής κοινωνίας multicultural society και το αυστραλός νομίζω είναι πιο μπροστά από το αυστραλοέλληνας. Υπήρξαν και περιοχές ανά τη γη στις οποίες αναπτύχθηκε μια άλλη συμπεριφορά επειδή δεν υπήρξε αφομοιωτική πολιτική, δεν υπήρξε πολιτική που να υποστήριζε τις εθνικές καταγωγές, αλλά υπήρξε πολιτική διακρίσεων απέναντι σε μειονότητες και εκεί συνέχισε να υπάρχει ελληνισμός. Μιλάω για τον ελληνισμό των πατρογονικών εστιών, που είπα νωρίτερα.

Άκουσα με πολύ προσοχή αυτά που είπατε και θέλω πολύ σύντομα και συνοπτικά να αποτυπώσω κάποιες απόψεις που με διακατέχουν και νομίζω και εσείς θα πρέπει να προβληματιστείτε, όπως και να επιζητήσω κάποια απάντηση σε κάποιες εξ αυτών, αλλά να αποτυπώσω και μια άποψη σχετικά με αυτό που ακούστηκε από διάφορους συναδέλφους νωρίτερα. Νομίζω ότι ευθύνη για τον Απόδημο Ελληνισμό, αφήνω τους υπόλοιπους, τον ελληνισμό των πατρογονικών εστιών, είναι μισή μισή. Έχουν καθήκον οι απόδημοι έλληνες και στην αυτοοργάνωση και νομίζω σε πολλές περιπτώσεις αυτή η αυτοοργάνωση είναι πλημμελής. Η ανάγκη, η οποία αναδείχθηκε μέσα από εδώ για την υποστήριξη της γλώσσας, για την υποστήριξη της ελληνικής παιδείας, κατά την άποψή μου δεν είναι τίποτα περισσότερο από εκείνο που λέμε ότι «το DNA καλό είναι, αλλά δεν αρκεί». Εσείς μιλήσατε νωρίτερα για ελληνικής καταγωγής αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι περίπου σήμερα ντρέπονται να δηλώσουν έλληνες. Φαντάζομαι ότι με το πέρασμα των χρόνων, η τέταρτη, πέμπτη γενιά ίσως να το έχει ξεχάσει. Να μην το λέει ο πατέρας στον γιο, ο γιος στον εγγονό. Εκτός λοιπόν από τη ράτσα, θεμέλιος λίθος της υποστάσεως του ελληνισμού είναι η ελληνική παιδεία και αυτό θα πρέπει να κυριεύσει τους πάντες, ενασχολούμενους με το ζήτημα και να συμφωνήσουν πάνω σε αυτό.

Καταλληλότητα δασκάλων. Εσείς ο ίδιος είπατε ότι δεν μας κάνουν οι δάσκαλοι που διδάσκουν τον Μπαμπινιώτη. Συμφωνώ μαζί σας ως παιδί που μεγάλωσε στον Απόδημο Ελληνισμό. Οι δάσκαλοι λοιπόν πρέπει να βγουν εκεί, στα δικά σας μετερίζια, να υποστηριχθεί αυτή η προσπάθεια από εμάς, αλλά πρέπει να είναι του Απόδημου Ελληνισμού παιδιά. Οι εδώ δάσκαλοι είναι «ακατάλληλοι». Είναι αυτό που κάνουν καμία φορά οι αγγλόφωνοι και μιλάνε για English as a second language. Εκεί λοιπόν θα πρέπει να έχουμε ελληνικά ως δεύτερη γλώσσα, το αναγνωρίζουμε όλοι, ότι η πρώτη σου γλώσσα είναι η αγγλική. Θα διαφωνήσω με το συνάδελφο ο οποίος είπε για λαϊκές οργανώσεις και δεν νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο προσφέρει σημαντικά στη δική σας προσπάθεια, ύπαρξη το γεγονός ότι κάποια στιγμή οι απόδημοι έλληνες ίσως και σύντομα θα συμμετέχουν στις ελληνικές εθνικές εκλογές. Είναι ένα δικαίωμα που το έχετε. Έχουμε το καθήκον και την υποχρέωση να διευκολύνουμε αυτόν που επιθυμεί να ψηφίσει, αλλά δεν είναι αυτό, το οποίο θα δώσει εκεί προϋποθέσεις τέτοιες υποστηρίξεως του ελληνικού στοιχείου. Είναι ένα ζήτημα ξεχωριστό.

Με την ευκαιρία να πω και να σας γνωστοποιήσω ότι έγινε αυτή η προσπάθεια και κατά τη Βουλευτική θητεία του 2007 μέχρι το 2009, που ήταν και σύντομη, ο νόμος ψηφίστηκε, αλλά δεν ψηφίστηκε με την αυξημένη πλειοψηφία που χρειαζόταν εξαιτίας του Συντάγματος, δεν έπιασε τους 180 ψήφους και έτσι δεν εφαρμόστηκε. Υπήρξαν δυστυχώς ούτε ως πρώτο βήμα και παρά την θετική στάση που είχε κρατήσει τότε το ΣΑΕ απέναντι σε αυτή την προοπτική, κανένα από τα Κόμματα της τότε Αντιπολιτεύσεως δεν ψήφισε τον συγκεκριμένο νόμο. Τον ψήφισε μόνο το Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Θα έλεγα τελειώνοντας και κοντά στην άποψη ότι την Ελλάδα την αγαπάει ο Θεός, αλλά θυμάμαι και τον ναυαγό που παρακαλούσε «βόηθα Θεέ μου» και ο Θεός του απαντούσε λέγοντάς του «να βοηθήσω, αλλά κούνα και εσύ τα χέρια σου». Πρέπει να συμφωνήσουμε στο εξής: να μοιράσουμε την ευθύνη. Εμείς να πρωταγωνιστήσουμε, να ξεκινήσουμε και πρέπει να το δούμε αυτό κ. Πρόεδρε της Επιτροπής του Ελληνισμού της Διασποράς στο κυρίαρχο θέμα που θέσατε εσείς νωρίτερα, στην απογραφή των Ελλήνων, πρώτα σε εκείνες τις κοινωνίες που διευκολυνόμαστε να το κάνουμε και αργότερα στις υπόλοιπες. Αυτό πρέπει να γίνει με σχεδιασμό και με μια διακομματική συμφωνία. Εσείς, μαζί με μας αλλά πρώτα εσείς οι Απόδημοι Έλληνες να δείτε το θέμα της παραγωγής νέων δασκάλων από το δικό σας υλικό. Εμείς θα το υποστηρίξουμε, όσο μπορούμε, αυτοί είναι που χρειάζονται.