Νομός Λευκάδας

Email: info@thsoldatos.gr

Επικοινωνία

Φωτογραφίες

Links

Δράση

    Άρθρα Συνεντεύξεις

Η Λευκάδα μας

Βιογραφικό

 

                        

14/11/2012

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

14-11-2012

 

Ελληνόγλωση Εκπαίδευση στο εξωτερικό – «Κέντρα Λόγος»

 

 

(Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει ο κ. Σολδάτος.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ήμουν έτοιμος να πω σύμφωνα με αυτά που μας είχατε πει και σύμφωνα με τις τοποθετήσεις που ακολούθησαν, απαντώντας σε ερωτήσεις συναδέλφων, ότι είστε ένας Έλληνας που έχει βιωματική γνώση του θέματος και ειλικρινά έμεινα εντυπωσιασμένος. Βέβαια, μου λύσατε την απορία όταν πριν από λίγο είπατε ότι διατελέσατε εργαζόμενος σε ελληνικές κοινότητες, επομένως γνωρίζετε από πρώτο χέρι τα τεκταινόμενα. Με βρίσκει απόλυτα καλυπτόμενο η τοποθέτησή σας με τους τρεις άξονες, όπως τους βάλατε και ιδιαιτέρως ο δεύτερος που αφορά στην εκπαίδευση των Ελληνόπουλων στο εξωτερικό, αλλά και ο τρίτος με τα Κέντρα ελληνικών σπουδών.

Θα ήθελα με την ευκαιρία να πω ότι ο Ελληνισμός της Διασποράς σήμερα θα πρέπει να διακρίνεται -αναφορικά με την ενίσχυση που επίκειται να δώσει ή δίνει η ελληνική πολιτεία- απο τις εξής τρεις κατηγορίες. Καταρχήν, είναι ο Μείζων Ελληνισμός, όπως συνηθίζουμε να τον λέμε, ο εξωεδαφικός ελληνισμός που υπήρχε και που δημιούργησε κοινότητες και κάτω από διαφορετικές συνθήκες, σε κάθε περίπτωση, συνέχισε να υπάρχει και που σε πολλές περιπτώσεις έχει αδυνατίσει ή έχει εξαφανιστεί. Μιλάω, βεβαίως, για τον Ελληνισμό της Αλβανίας, της Αιγύπτου, της Γεωργίας της Βουλγαρίας και των άλλων χωρών.

Η δεύτερη κατηγορία είναι Απόδημος Ελληνισμός, ο οποίος εγκαταστάθηκε σε αναπτυγμένες χώρες, όπως οι Ηνωμένες πολιτείες, ο Καναδάς, η Αμερική και ο οποίος δεν έχει στόχο, κατά κύριο λόγο, να επιστρέψει στην Ελλάδα, είναι αποφασισμένος να παραμείνει εκεί. Επομένως, επειδή διατηρεί δεσμούς με την πατρίδα, θεωρώ πως είναι ο πλέον ενδεδειγμένος να προωθήσει αυτά που εμείς ζητούμε μέσα στα πλαίσια των κοινοτήτων μέσα στις οποίες ζουν και των κρατικών οντοτήτων. Το τρίτο κομμάτι είναι ο Ελληνισμός των χωρών της Ευρώπης, όπου πήγαν με μια βάση προσωρινότητας, και δυστυχώς νοιώθουν με το ένα πόδι εδώ και το άλλο εκεί, ούτε εδώ, ούτε εκεί. Δυστυχώς, η εκπαίδευση που λαμβάνουν, στα πλαίσια της ελληνικής παιδείας και κουλτούρας, είναι ελλιπής όπως νωρίτερα ομολογήθηκε. Σε κάθε περίπτωση η ενίσχυση σε επίπεδο δασκάλων -νομίζω πως το γνωρίζετε - πρέπει να είναι διαφορετική. Θα έλεγα ότι η κατηγορία των Αποδήμων, των υπερατλαντικών χωρών, αλλά και της Αυστραλίας, όπως είπα νωρίτερα έχει τη δυνατότητα να δώσει δασκάλους εξ ιδίων. Αυτό, νομίζω ότι είναι κάτι που το απαιτούν και οι ίδιοι, βοηθάει πολύ την κατάσταση μια τέτοια παραγωγή, ήδη έχουν υπάρξει δάσκαλοι, ήδη υπάρχουν ελληνικής καταγωγής πολίτες και όχι μόνο που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα με βάση τα δεδομένα που ισχύουν εκεί. Στις άλλες δύο κατηγορίες είμαστε αναγκασμένοι να συνδράμουμε, γιατί δεν υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες.

Θέλω ιδιαίτερα να τονίσω το θέμα των Bilingual Schools, των διγλώσσων σχολείων. Πραγματικά ενέχει ο κίνδυνος, όπως είπε και ο κ. Βαρεμένος -εγώ έχω διδάξει  σε τέτοια  σχολεία και όχι ελληνικά, είμαι φυσικός- της γκετοποίησης. Δεν υπάρχει εξωστρέφεια -εσωστρέφεια, υπάρχει μόνο εσωστρέφεια. Παρόλα αυτά έχω την εντύπωση ότι οργανωμένα -και είναι πολύ σημαντικό αυτό- πρέπει να υπάρχει μια νεωτερικότητα στην εξωστρέφεια της πολιτικής μας, με την έννοια που της δίνει και ο Κώστας Αξελός, δηλαδή με την έννοια της δυνητικότητας και της ενεργητικότητας.

Υπάρχει το προηγούμενο των καθολικών σχολείων,  που μπορεί μεν να είναι καθολικά, αλλά είναι περιζήτητα όχι μόνο από καθολικούς αλλά και από μη καθολικούς, μη χριστιανούς, γιατί έχουν ένα υψηλό επίπεδο παιδείας, αλλά όμως δίνουν τη δυνατότητα της εισαγωγής και της αγωγής κουλτούρας που είναι τελικά ωφέλιμη για τον καθολικισμό. Σε αυτά λοιπόν τα Bilingual Schools,όπως τα έζησα εγώ, γιατί δίδαξα σε σχολεία των χιλίων ατόμων νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, θυμάμαι ότι καμιά εικοσαριά ήταν μόνο που είχαν από έναν Έλληνα γονέα. Όλοι οι άλλοι είχαν και τους δύο γονείς Έλληνες στην καταγωγή. Δηλαδή, ελάχιστο ποσοστό είχε τον έναν από τους δύο γονείς Έλληνα. Λέω λοιπόν ότι αυτά που υπάρχουν μπορούν να βοηθήσουν εξαιρετικά στις χώρες εκείνες, ώστε να υπάρξει μια όσμωση και με τους υπόλοιπους πολίτες της κοινωνίας και νομίζω πως αυτή πρέπει να είναι η κατεύθυνσή μας.

Θα ήθελα τελειώνοντας να αναφερθώ σε κάτι που είχα την ευκαιρία να πω και στο παρελθόν σε άλλες Επιτροπές, σχετικά με τα Κέντρα Ελληνικών Σπουδών. Για τα Κέντρα Ελληνικών Σπουδών θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο πώς δαπανάμε χρήματα και πού έχουμε στόχευση. Επιτρέψτε μου να ισχυρίζομαι ότι τόσο οι Έλληνες των Κοινοτήτων στο εξωτερικό, που προϋπήρχαν και στη συνέχεια αδυνάτησαν, αλλά και οι Απόδημοι αργότερα είτε εντάσσονταν στη μάζα και εξαφανίζονταν και δεν ήταν κάτι το ξεχωριστό ή ξεχώριζαν, όμως δεν υπήρχε η σύγκλιση εκείνη η οποία θα μπορούσε να υπάρξει, αν υπήρχε η ιδέα, η κατεύθυνση. Έτσι έμειναν μονάδες ξακουστές και σε επίπεδο επιστήμης και σε επιχειρηματικό επίπεδο, αλλά και τέχνης, χωρίς όμως να υπάρχει αυτή η διασύνδεση που χρειαζόταν ώστε να γίνει και η  αιχμή του δόρατος στα δικά μας ζητήματα και τους δικούς μας πόθους.

Τα Ελληνικά Κέντρα Σπουδών μπορούν να παίξουν ένα τέτοιο ρόλο αν είναι συνδεδεμένα με την ελληνική κοινωνία και θα έλεγα ότι όταν γίνεται επιλογή ιδρύσεως καινούργιων θα πρέπει να είναι κοντά σε έδρες Ιστορίας. Όταν υπάρχει  έδρα Ιστορίας σε ένα Πανεπιστήμιο και υπάρχει και μια έδρα Ελληνικών ή ένα Κέντρο Ελληνικών Σπουδών εκεί μπορούμε να δουλέψουμε, να κάνουμε χημεία, να εμπλουτίσουμε τις βιβλιοθήκες τους και να βρουν παρακαταθήκες αυτοί οι οποίοι εκπαιδεύονται.

Ευχαριστώ πολύ.